कविता

पट्टे आवळा, जिरेटोप बांधा

टाकली टांग, मारली टाच

नवा दिवस, नवी सकाळ

चालली घोडी दिमाखात

याला घाई त्याला घाई

…

काहीही झालं तरी चूक तुमचीच असण्याच्या काळात

जन्माला आलेले असता तुम्ही

तेव्हा सगळे उपरोध आत वळवून घेण्याला पर्याय असत नाहीत.

पेट्रोल जाळलंत तरी तुम्ही पुढच्या पिढ्यांचे गुन्हेगार

लाकूड जाळलंत तरीही तुम्हीच मागच्या पिढ्यांचा वारसा जपायला नालायक ठरलेले

…

दिवसाची शुभ्र कळी उमलू लागतानाच्या अस्फुट मोतिया प्रहरात

आसमंतात दरवळत असतो

मंद एसी लावल्यासारखा ताजा कुरकुरीत गारवा.

तेव्हा ओट्यापाशी उभी राहून

आंघोळीपूर्वीच्या सोवळ्यात स्वैपाक उरकून घेणारी बाई

…

बुडाला यावा फोड असं या विश्वीचं आर्त आपल्या बेसूर गळ्यातून काढत,

भजनाचा सूर माइकच्या बोंडकात घुसून पोचलेला पार टिपरीत.

सिऱ्यलीचा आवाज हातपाय झाडत बुडतो त्यात गळ्यापर्यंत.

काकू फणकारतात.

चहू बाजूंनी चालून येणारे आवाज उडवून लावतात मानेच्या एका झटक्यात.

…

कानातले विकणाऱ्या पोरींच्या डोळ्यांत उडतात फुलपाखरं.

पण तीक्ष्ण ससाणेदार नख्या वागवत अणकुचीदार,

सफाईदारपणे वाट काढतात ऐन साडेनवाच्या फास्टमधल्या गर्दीतून

काखोटीत दागिन्यांचं झुंबर लखलखवत.

शिव्या देतात हसतहसत

…

फूटपाथ नसलेल्या रस्त्यावरून ऑलमोस्ट अंगावर येणारी जगड्व्याळ बस

वटारल्या गेलेल्या डोळ्यानी जोखून बघत कुंपणभिंतीला घसपटत चालताना

हातातली छत्री उलटी होऊ नये म्हणून मुठीकडून जोर लावावा,

अंगावर चिखलाचा सपकारा बसू नये म्हणून भिंतीत जिरावं होता होईतो,

की पुढ्यातल्या भोकाची खोली आणि झाकणाची जाडी

…

मॉर्निंग वॉकला येणार्‍या समस्तांना

खुणावत असते कसलीशी कडक नशा तेजतर्रार.

हवेत हलका गारवा,

महापालिकेनं मुद्दाम पाळलेली हिरवीगार झाडं,

सिमेंटचे आज्ञाधारकपणे वळणदार रस्ते,

…

काशी उठते.

फोन वाचते.

थोडे लाइक

थोडे इमोजी.

धापा टाकत

…

सोडियम व्हेपरच्या काविळलेल्या प्रकाशात

वाहत्या रस्त्याकडेला बसकण मारून

काहीतरी विकू पाहणाऱ्या

एकांड्या भय्याची

कीव करू नये कुणी कधी,

…

शहरापाशी जादूचे रस्ते असतात.

गाड्या आणून ओता त्यांवर

कितीही.

जागा वीत राहते पार्किंगसाठी.

झाडंबिडं वठू लागतात एका रात्रीत

…